Sandete, sølete, lukkelege votter!

Når eg skal motivere minsten til å kle på seg om morgonen, spør eg ofte "Kva for ein stillongs skal få vere med på leiken i dag? Den blå eller den oransje?" Slik held me fram med plagg for plagg om det går treigt, stundom gjeng det i ein fart, stundom gjeng det ikkje i det heile tatt.

Når det gjeld votter har det ikkje vore noko spørsmål, dei nystrikka blå og oransje har fått vere med kvar einaste dag. Heile lange hausten.

Eg har følt meg som ei god mor, ja, ungen har sjølvsagt heimestrikka votter, jada, han valde fargen sjølv, ja..
Perfect fit var det også, med modellen ved mi side undervegs i strikkinga.
Mjuke som smør vart dei, Hverdags og Mirasol om kvarandre, dobbel tråd, tjukke og gode. Jada.

Kva eg ikkje tok med i berekninga var jo at

     sand
 +  søle
 +  varme frå små hender
 +  futt og fart og aktivitet heile dagen i friluftsbarnehage
 = tova votter

No er vrangborden nede på tommelrota, og vottene fell nesten av heile tida fordi dei har tova seg knøttande små.

Men sjå kor lukkeleg dei er!!!

Baggy lue med (knapt synlig) reklameeffekt

Mykje strikk siste tida, som skal gjevast til årets jolemesse i kyrkja. Vottar, barneluer og ein hals, no ventar luene berre på ein kant av heklamasker, noko som denne strikkedama kvier seg til. Hekle ein pen rad med kantmasker? Det er eit ukjend univers.... Ikke har eg heklepinne heller, og ikke veit eg kva for storleik eg skal ha på den heklepinna heller. Nei, då vert det liggjandes, så satser eg heller på at ei av dei andre damene i jolemessa kan gjere det for meg!

Men, eg har strikka voksenluer også, Innestemmen-luer som eg kallar dei, fordi det var på bloggen hennar eg såg dei fyrst.

Då den fjerde lua var klar, i kvit Alfa, byrja eg å verte kald... Oktober, minusgrader om natta, brrrrr. Eg treng ei lue!!!

Ikkje så lett å ta bilete av seg sjølv bakfra!

Navnelappen frå jolemessa var sydd på, den kan skimtast nederst til venstre. Kva med ein liten reklameeffekt, tenkte eg? Om nokon ser lua og tykkjer ho er fin, så kan eg jo seie at det vert fleire å få på jolemessa i kyrkja? Og ingen ser vel lua når ho ligg heime og venter?

Ja, denne lua vert reklamelua, tenkte eg, og tok ho på meg på veg til butikken. Tra la la...

Fryktelig fin følte eg meg, men ingen kommentarer kom. Sjølv om eg retta på lua så navnetaggen skulle vere godt synlig... 

Uansett, lua er god, og fleire vert det nok! Enkel og lettvint å strikka, og ikkje så keisam som eg frykta. Gjeng vanligvis lei etter to eks av same sort, men denne lua held seg!

Oppskrifta er frå Rauma, hefte Alpacca 9, modell 22, anbefalt garn Rauma Puno. Eg har nytta Alfa, for det hadde eg liggjande. 

Pinne 6, gjekk med ca 2 nøster. Eg strikka vrangborden lang så lua vart god og baggy. 

Og som i forrige innlegg om tilsvarende lue, har eg same slitne hals. Billegaste H&M, truleg attgløymd av ei venninne av ei av jentene og (forståeleg nok) aldri etterlyst. Då får mor den... Hmmmm, må  visst gjere noko med det, på alvor.

Ein seriøs strikker kan vel ikkje ha på seg slik, kva meiner de?

Votter på bananslang

Ja, så galt kan det gå, når ein tek med vottestrikkinga på haustferie til varmare land. Det fyrste ungane såg då me tok taxi frå flyplassen til hotellet var banantrær. Noko så eksotisk!! Små grøne bananer på stutte, lubne bananpalmer.

Til og med i hotellhagen, på ein bortgøymd stad, fann me bananer på trærne.

På veg til hotellets minigolfbane. Gutar og minigolfkølle?


































Bananslang!!!!

3.klassingen har ligget i hardtrening, knaskande på slang-eple heim frå skulen kvar dag. Heilt frå nabotrea berre hadde sure grøne kart har han kikka seg ut dei han ville ha.... Moralpreika har prella av, oppdragelsesforsøka likeså; "Mamma, vi spurte, altså!!" Hmmmm, ikkje så monge epleeigarar tilgjengelege for spørsmål klokka halv tre, kanskje?

Uansett, på denne bortgøymde minigolfplassen til hotellet nikka sjølv mor oppmuntrande, då poden skjøna at bananene var innen rekkevidde. Minigolfkølla vart nytta som fangstkrok, men det resulterte berre i øydelagde bananer. Og det er her vottene kjem inn; Mor, med vottestrikk i handa, strekkjer seg og knip av ein god bunt med grøne minibananer.
Så gjekk me plystrande derfrå, med bananene gøymt i strikketøyposen...

Tyven, tyven skal du hete....
Bananene er heilt grøne og harde, litt feil gjengitt her. No ligg dei til modning i fruktskåla her heime, med ein spent guttunge som gler seg til å smake.

Vottane?
Nøstebarn si oppskrift, rillestrikka votter, berre med litt ekstra mansjett.
Dobbel to-tråds merinoull frå Nøstebarn, pinne 4,5.
Ditto lue kjem snart, og alt er til jolemarknaden i kyrkja.

Pusehals

Ein liten rest Soft alpakka, etter three-movie-sweater til eldstejenta, vart nyleg konvertert til ein mjuk og god pusehals.

Eg strikka rundt og rundt i perlestrikk, dødeleg keisamt men fint resultat.
Begge jentene har tinga på denne, men som de ser av lappen er denne til gi-bort. Jolemarknad i kyrkjelyden, no også med eigen lapp!
Alle damene som strikker og syr til jolemessa har lenge vorte kalt "englane" for innsatsen de gjer, så då kom det på lappen! Litt kred må dei/me jommen få for alt det flotte som vert produsert, så no kan det i det minste sporast tilbake til jolemessa. Det vert jo god reklame for neste år!

Fakta:
Soft Alpakka frå Sandnes garn, ganske nøyaktig 109 g (Hurra for elektrisk vekt!!)
Pinne 6, lagt opp 149 m og strikka rundt og rundt i ein rett og ein vrang = perlestrikk

Vottehaust

4-åringen var klinkande klår i sitt fargeval - vottane skulle vere blå og oransj. Ikkje noko forhandlingsgrunnlag, slik skulle det vere.

Hmmm, turkis hadde eg, Hverdags frå Du Store Alpakka, liggjande klar i lageret. Då eg for nokre dagar siden kikka i garnbutikken på vårt nærmeste kaupesenter dumpa eg over korallfarga Mirasol frå same produsent til utgåande-farge-pris. Saken var klar!

Enkle og greie vart dei, Nøstebarn sin "rillestrikka vottar"-oppskrift, dobbel Hverdags (turkisblå) og Mirasol (korall/oransj). Eg er fortsatt usikker på om dei er skikkeleg stygge eller skikkeleg kule...

Dei vart i alle fall tette og gode, og så mjuke, mjuke, at sjølv 4-åringen villig tok dei på seg då me sykla til barnehagen i morges. Han har tidlegare uttalt at "Du trenger ikke strikke til meg, mamma, for jeg hater ull!". Det er herved tilbakevist, og mor er nøgd med at ungen er varm på hendene, ute som han er heile dagen.

Sjølv om han var glad for vottane: "Er du ferdig med begge to nå, mamma? Jeg eeeeeelsker de!!", må vottene gje tapt når det er hans tur å låne Ipaden.

Vottefakta: 
35 g Turkisblå Hverdags
30 g Korallfarget Mirasol,
begge frå  Du Store Alpakka, 
Nøstebarns rillestrikka votteoppskrift,
Pinne 4 vrangbord, pinne 4,5 til votten.

Og ja, eg har kjøpt meg elektrisk vekt!

Mariusmuffins

Medan me venter på at nye strikkeprosjekt skal verte klare for framsyning, koser me oss med muffins på laurdagskvelden. Og kva er vel meir inspirerende enn Mariusmuffins til kveldsstrikkinga?

Desse søte Muffinsformene snakka til meg på Til Bords på næraste handlesenter, og jammen hamna dei i handlekorga.. heilt unødvendige, men kjempesøte.

Og det er deilig å ha så store born at dei kan bake heilt på eigen hånd! Eg gjekk ut med minstemann, kom att nokre timer seinere, og då lyste benken full av muffins, og oppvasken stod pent til tørk ved vasken.
Tusen takk!!

Og om de lurer, så er dette heilt ordentlig, i samråd med Marius og alt på stell, me har reint mel i posen! Og gode muffins vart det, oppskriften fant dei håpefulle på her, på matprat. 

God helg til dykk alle!!

Camomille sjal til mor!

Sumarferien er diverre snart over, men eg rakk  å bli ferdig med sumarens strikkeprosjekt; Eit stort og deilig Camomillesjal, heilt til meg sjølv! Hurra!

Takk til Monstermønster for tips om å nytta guloransj mot det lilla!

Sjalet er i deilig varm lilla, lett og luftig, men likevel varmt og lunt. Dette vert nok høstens mest brukte plagg!

Camomille rekk godt nedover ryggen, og er langt nok til å kunne leggjast i kryss over brystet og knytast bak. Nett slik eg liker det!

Designen av Helga Isager er fantastisk, sjalet fell så pent over skuldrene, samstundes som det runder seg perfekt ved halsen når eg slår det om livet. 

Nokre små endringer gjorde eg dog, oppskrifta seier "øk ei maske innanfor kantmaska på byrjinga og slutten av pinnen". Dette gav ein veldig stram kant, så eg la heller opp to nye, lause masker på slutten av kvar pinne, slik at ikkje kanten innerst på sjalet skulle stramme. Avslutningskanten strikka eg på pinnen maskene fortsatt var på (men fortsatt på tvers), det vart mykje enklare enn å nytta eit ekstra sett med pinner. Meir skryt av designen: blondekantens overgang til sjalet er like pen på retta og vranga. Alt er så gjennomtenkt!













Den transparente effekten er flott, og kjem av at ein strikkar to riller med dobbelt garn, og to riller av berre det tynnaste garnet.

Garnet eg har brukt er ein tråd to-trådsmerinoull frå Nøstebarn, og ein tråd Lace frå Drops. Pinne 4. Det gjekk med knapt 100 g av kvar, sjalet veier under 200 g.
Oppskrifta er frå Helga Isagers bok "Finstickat".

Særs knotete var det dog å strikke med berre den eine tynne tråden som satte seg fast på pinnene, men effekten vart upåklageleg.

Det geniale med Camomillesjalet er blondekanten, som vert strikka på sjalets siste omgang, på tvers, slik at det vert ein elastisk og lekker avfellingskant. Seig å strikke, det tok nokre kveldar på hytta, og resten av feriegjengen min tykte nok eg var sær som strikka ullsjal på stranda på sumarens varmaste soldager..

Høgt til fjells vart strikkinga også med, her ser de at det er berre oppløpssida igjen på blondekanten, dotter mi held pinner og garn i handa. Sjølv om familien legg inn ein fjelltur vert det jo ein og anna pause der eg kan strikke nokre masker..
Utsikten er vakraste Telemark, med Fyresvatn langt der nede.

Takk for ein fin sumar saman, Camomille, no gjeng me høsten i møte, og du skal fortsatt få vere med, over skuldrene denne gong!!