Yndlingskaffikoppen har eg hatt i mange år, heilt siden livet var ungt og ugift og ingen barn - og eg fekk ein utfordrande jobb der eg trengte i det minste ein kjekk kaffikopp til trøyst.
No er det mest kos med koppen, og den har fått fylje av fleire kopper til dei andre i familien, men det er denne som er mi!

Med den største ro sit ho og tryller frem eit skjerf eller kva det no er. Mummipappa skriv brev, han er lett hektisk med sine papirprosjekt, som han på baksida av koppen sender som flaskepost. Mummimamma strikker og strikker.
Tenk at det hadde eg ikkje lagt merke til, på alle desse åra!
Mummimamma, som allstøtt stiller opp, lager mat, vasker, rydder, kjem med sine rolege spørsmål - ein ultimat mamma - no sit ho også her og strikker.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar